به گزارش گروه وبگردی « سراج24 »؛ دانشمند بزرگ وفیلسوف نامدار ابو على سینا در هنگامى که به وزارت رسیده بود، روزى با دبدبه و با جلال و هیمنه صدر اعظمى عبور مى کرد، اتفاقا از کنار مستراحى گذشت که یک کناس و چا ه ریزى مشغول تخلیه آن بود، بوعلى سینا که هوشى فوق العاده و قواى حسى اى قوى داشت،دید که گویا کناس شعرى را زیر لب زمزمه مى کند خوب گوش فرا داد، شنید که مى گوید:
گرامى داشتم اى نفس ازآنت
که آسان بگذرد بر دل جهانت
یعنى به خودش خطاب مى کند و مى گوید: مناز این جهت تو را گرامى داشتم که به تو خوش بگذرد.
بو على خنده اش گرفت از اینکه آن مرد، پست ترین کارها را که کناسى است دارد انجام مى دهد و تازه منت هم سر نفس خودش مى گذارد.
بوعلى اسبش را متوقف کرد و آمد جلو و روکرد به کناس و گفت : انصافا هم که نفس خودت را گرامى داشتى و بهتر از این هم نمى شود!!
کناس هم وقتى که آن قیافه و هیکل و آن اوضاع و احوال را دید، شناخت ودریافت که غیر از بوعلى صدر اعظم وقت کس دیگرى نمى تواند باشد. پس در خطاب به بوعلى سینا گفت : من این شغل را اختیار کردم که ، مثل تو محکوم یک فرد دیگرى نباشم، کناسى و آزادگى بهتر است از آنچه تو و همه رؤساى دنیا دارید، به دلیل اینکه تومحکومى، تو تابعى!
نوشته اند که بوعلى از خجالت خیس عرق شد.
زیرا دید این منطقى است که جواب ندارد، این خود واقعیتى است که آزادى یکى از بزرگترین و عالى ترین ارزشهاى انسانى است.
و به تعبیر دیگر: یکى از معنویتها او مى باشد، یعنى ازچیزهایى است که مافوق حد حیوانیت انسان است ، براى انسان آزادى یک ارزشى است مافوق ارزشهاى مادى ، شما ببینید انسان هایى که بویى از انسانیت برده اند حاضرند با شکم گرسنه و تن برهنه در سخت ترین شرایط زندگى کنند ولى در اسارت یک انسان دیگر نباشند و آزاد زندگى نمایند.
انسان کامل/شهید مطهری
